Syradan sabahlaryn mahmurlu?una aly?abilmek için, bir ?afak vakti aniden geçmi?inden ve bugününden vazgeçmek,

Ve içinde her nasylsa saklamayy ba?army? oldu?u bir yarynyn heyecanyna, kanatlaryna tutunarak havalanmak cesaret ister.

Kurulu düzen öylesine rahat, öylesine huzur doludur ki,

Ruhuna gömülü çocu?u, yyllarca kynynda beklemi? keskin bir kylyç gibi uyandyryp dört nala ilerlemek, yaman bir karara dönü?ür.

Zordur insanyn onca zaman bunca emekle kurdu?u ne varsa hiçe sayyp, ma?lup ama ma?rur bir komutan edasyyla yeni seferlere niyetlenmesi…

Bugüne yenik dü?enler, yaryny sadece ho? bir hayal olarak dü?leyip, dünde ya?arlar.

Bedel ödemeyi göze alanlar ise, yelkenleri atlastan gemilerle, arkalarynda külden köprüler byrakarak, meçhul bir istikbale do?ru dümen kyrarlar…

Yykylan syrat köprüsüdür…

Geçer ve orada kalyrsynyz:

Cennetse cennet, cehennemse cehennem…

Dönü?ü yoktur…

Seni Seviyoruz can abi sevgiler…