Muaviye oturmuş, kuzu kebabı yiyordu ki ansızın bir bedevi gelip oturdu sofraya. İştahla etleri ayırıp kemikleri kırıyordu. Bu durumu izleyen Muaviye dayanamayıp bedeviye:

- ” Galiba bu kuzunun babası seni boynuzlamış !” deyince bedevi cevabı yapıştırdı:

- Kuzuya gösterdiğin şefkate bakılırsa, anası da seni emzirmiş her halde!

Askerin birine sordular:

- Neden savaşa gitmiyorsun?

- Valla düşmanlardan birini bile tanımam. Onlar da beni tanımazlar. Öyleyse niye düşmanlık olsun aramızda?

Rivayet bu ya, bir müneccimi darağacına çekerlerken sordular:

- Bu hali de falında gördün mü?

- Valla bir yükseliş görüyordum ama burada olacağını bilmiyordum!

Yoksulun biri cimri mi cimri bir zengine gidip:

- “Seninle benim babam Adem, annemiz de Havva değil mi? Öyleyse kardeşiz biz. Ama senin de bunca malın mülkün var. Kardeşçe paylaşalım şunu.” dedi.

Zengin adam uşağına seslendi:

- Şuna bir mangır ver de bir an evvel gitsin başımdan!

Yoksul : Efendim , neden doğru dürüst pay etmiyorsun ?

Zengin: Aman sus! Öteki kardeşlerin bir haberi olursa payına bu kadar da düşmez !

Bir gün Meliküş-şüera Saba ile Fethali Şah başbaşa oturuyorlardı. Arada bir şiir söyleyen Fethali Şah zayıf şiirlerinden birini ballandıra ballandıra Meliküş-şüera’ya okuyup fikrini sordu. Özü sözü doğru ve dobra dobra bir adam olan Meliküşşüera:

- “Zayıf bir şiir. Hünkarım şairliği bırakıp şehriyarlıkla uğraşsalar daha iyi olacak ” dedi. Dedi ama Fethali Şah bu cevap üzerine gazaplanıp Meliküş-şüera’yı ahıra kapattırdı.

Bu olayın üstünden bir süre geçti. Bir gün yine Fethali Şah Meliküş-şüera’ya şiirlerinden birini daha okuyarak görüşünü sordu. Meliküş-şüera cevap vermedi. Başını önüne eğmiş dışarı çıkıyordu ki Fethali Şah sordu:

- Meliküş-şüera, nereye ?

- Ahıra hünkarım !

Mollanın biri bir şehirden ötekine gitmek istedi. Bir eşekçiden bir tümene eşek kiralayıp düştü yola.Sıcak da bastırdı ha bastırdı. Molla eşekten inip hayvanın gölgesine oturdu. Biraz dinlendikten sonra yoluna devam etti. Varacağı yere vardı. İşini gördükten sonra şehre döndü ve eşekçiye bir tümen verdi.

Eşekçi :İki tümen kira borcun var bana.

Molla : O da niye?

Eşekçi :Çünkü eşeğimin gölgesine oturdun. Eşeği kiraya verdim sana, eşeğin gölgesini değil !

Molla ile eşekçi bir süre ağız kavgası yaptılar. Sonra iş kadıya vardı. Ama kadının nasıl bir karar verdiği belli değil?